Sunday, 5 August 2012

Сэтгэлд нийцээгүй юм болгоныг өөлж муулаад байвал юу болох вэ?


              Хэн нэгний алдаа, бурууг олж харсны дараа:- Щааваас (шшш...чааваас) яагаад ийм тэнэг болдог байна аа? Арчаагүй амьтан! гэх мэтээр үглэнэ. Алдсан хүн дургүйг чинь хүргэж байсан бол “Хохь чинь!” гэж баясаад л.
              Цаад талыг нь сайн ажвал “Би их сайхан хүн. Би бусдаас илүү. Би бусдаас ялгаатай” гэсэн бодол торойгоод байж байдаг.


         
        ....Ажил дээрээ:- Энэ муу шулам/новш өнөөдөр намайг юу юу гэнээ!... Сунаж үхлээ!!! Хурдан цайны цаг/тарах цаг болоосой...Нет яачваа!!! хэдэн юм харчихмаар байдаг...

        Зам дээр:- Ээ! Яадаг эргүү мал вээ!!!... Хамаг нас машинд өнгөрч байна дөө... Урд наклад/хойд амаржин дуу орчихжээ яаж ийгээд солино доо... Зам гэж там юмаа...

        Гэртээ ирээд:- Эхнэрийн/Нөхрийн/Хүүхдийн ааш олдохгүй байна... Ток/байр/усны/хогны мөнгө... Танайхан! Манайхан! гэж дуу чангарч хэрэлдээд л...

        Хадмындаа:- Хадмынд ямар их зарагдаж байна аа!!!. Эднийхэн ийм ш дээ...гэх мэт амьдрал үргэлжилсээр…

             Сэтгэл өөрийн гэсэн хоолтой байдаг. Иймэрхүү хоол идээд байвал хэцүү биз дээ??? Aйн!!!

             Ингээд амьдраад байвал амьдраад л байна. Сэтгэл давчуу болж өчүүхэн юман дээр боож үхэх шахан уурладаг болно. Ходоод шархалж, зүрх дэлсэж, судас хатуурч, элэг хавдаж, бөөр унжаад... өвчний үүр болж эрт нүд анина. Үхэх үедээ маш зовно. Дураараа л бол...
             
             Харин эсрэгээрээ хүний өө, алдааг хараад:- Би ч гэсэн алддаг. Энэ хүн надтай ижилхэн өвдөж зовдог, уйлж дуулдаг, хагацаж гуньж, хайрлаж, хайрлуулдаг. Энэ бид хоёр хоёулаа жаргачих санаатай яваа амьтад. Гэр бүлдээ, хадмындаа, замын бөглөөнд, ажил, амьдрал дээрээ ижилхэн баярлаж, гуньж яваа гэж бодвол.... 
             Уур хүрсэн үед ингэж бодох хэцүү. Гэхдээ ингэж бодоод байвал яваандаа энэ бодол сэтгэлд амархан төрдөг болно. Аажим аажмаар сэтгэл хүлээцтэй, уужуухан болж амьдрал жаргал хоёроо ялгахаа болиод ирнэ. Энэ үнэн шүү. Үнэхээр тийм болно.


Friday, 3 August 2012

Бясалгал бол...


   Би бясалгал гэхээр нүдээ анин завилж суугаад амар амгаланг мэдрэн түр ч болов амьдралын эрээн бараанаас холдох арга гэж боддог байсан. 
   Одоо бол бясалгал гэхээр хүсээд байдаг аз жаргалаа олж, хүсдэггүй зовлонгоосоо салахын тулд хийдэг ажил. Сэтгэлээ элдэв худал хуурмаг үзэгдлээс хамгаалж үнэнд хүрэх арга л гэж боддог.

        Бясалгал хийвэл маш их хүч чадалтай болж ниснэ. Хоолондоо мөнгө зарахгүй болно. Дээд доод, зүүн баруун ертөнцөөр аялж юм үзэж нүд тайлна. Улс хооронд биш, гариг хооронд биш, бүр ертөнц хоорондын экспорт импорт хийнэ гэх мэтээр боддог хүмүүс ч бас байдаг л байх...Болтугай! Болтугай! Үнэхээр тийм бол сайхан л байна.  

Харин сэтгэл гэж


    Сэтгэл бол эргэдэг сандал дээр суугаад тойруулж тавьсан телевизүүдээр тасралтгүй гарч байгаа романтик, адал явдалт, аймшигтай, инээдмийн гээд бүхий л төрлийн үйл явдал өрнөсөн киног тасралтгүйгээр үзээд сууж байдаг сармагчин. Романтик хэсэг гарвал хайлж урсаад л... Инээдмийн юм гарвал элэг нь татаад л... Аймшигийн хэсэг дээр үнхэлцэг нь хагарч үхэнгээ алдана. Сувгаа сольж мэдэхгүй ээ. Нүдээ тас анихаа ч мэдэхгүй тэнэг.
    Гэхдээ энэ сармагчинд нэг чадвар бий. Тэрийг нь дараа хэлье.