Sunday, 5 August 2012

Сэтгэлд нийцээгүй юм болгоныг өөлж муулаад байвал юу болох вэ?


              Хэн нэгний алдаа, бурууг олж харсны дараа:- Щааваас (шшш...чааваас) яагаад ийм тэнэг болдог байна аа? Арчаагүй амьтан! гэх мэтээр үглэнэ. Алдсан хүн дургүйг чинь хүргэж байсан бол “Хохь чинь!” гэж баясаад л.
              Цаад талыг нь сайн ажвал “Би их сайхан хүн. Би бусдаас илүү. Би бусдаас ялгаатай” гэсэн бодол торойгоод байж байдаг.


         
        ....Ажил дээрээ:- Энэ муу шулам/новш өнөөдөр намайг юу юу гэнээ!... Сунаж үхлээ!!! Хурдан цайны цаг/тарах цаг болоосой...Нет яачваа!!! хэдэн юм харчихмаар байдаг...

        Зам дээр:- Ээ! Яадаг эргүү мал вээ!!!... Хамаг нас машинд өнгөрч байна дөө... Урд наклад/хойд амаржин дуу орчихжээ яаж ийгээд солино доо... Зам гэж там юмаа...

        Гэртээ ирээд:- Эхнэрийн/Нөхрийн/Хүүхдийн ааш олдохгүй байна... Ток/байр/усны/хогны мөнгө... Танайхан! Манайхан! гэж дуу чангарч хэрэлдээд л...

        Хадмындаа:- Хадмынд ямар их зарагдаж байна аа!!!. Эднийхэн ийм ш дээ...гэх мэт амьдрал үргэлжилсээр…

             Сэтгэл өөрийн гэсэн хоолтой байдаг. Иймэрхүү хоол идээд байвал хэцүү биз дээ??? Aйн!!!

             Ингээд амьдраад байвал амьдраад л байна. Сэтгэл давчуу болж өчүүхэн юман дээр боож үхэх шахан уурладаг болно. Ходоод шархалж, зүрх дэлсэж, судас хатуурч, элэг хавдаж, бөөр унжаад... өвчний үүр болж эрт нүд анина. Үхэх үедээ маш зовно. Дураараа л бол...
             
             Харин эсрэгээрээ хүний өө, алдааг хараад:- Би ч гэсэн алддаг. Энэ хүн надтай ижилхэн өвдөж зовдог, уйлж дуулдаг, хагацаж гуньж, хайрлаж, хайрлуулдаг. Энэ бид хоёр хоёулаа жаргачих санаатай яваа амьтад. Гэр бүлдээ, хадмындаа, замын бөглөөнд, ажил, амьдрал дээрээ ижилхэн баярлаж, гуньж яваа гэж бодвол.... 
             Уур хүрсэн үед ингэж бодох хэцүү. Гэхдээ ингэж бодоод байвал яваандаа энэ бодол сэтгэлд амархан төрдөг болно. Аажим аажмаар сэтгэл хүлээцтэй, уужуухан болж амьдрал жаргал хоёроо ялгахаа болиод ирнэ. Энэ үнэн шүү. Үнэхээр тийм болно.


No comments:

Post a Comment